خانواده ولایی3

   

مشکلات رفتاری همسرتان را جزء تقدیرات الهی برای رشد روحی خود بدانید

 

              آقایان در درجۀ اول باید بدانند که اگر اخلاق و رفتار همسرشان بد است یا مطابق میل و خواستۀ آنها نیست، این را خدا برای آنها مقدر کرده است و خدا خواسته با همین همسر، آنها را درست کند و نقاط ضعف آنها که در لایه‌ها و زوایای پیچیدۀ روح آنها قرار دارد را درست کند. پس آقایان با کوچکترین اختلاف و مشکلی که در روابط با همسرشان به وجود آمد، تصور نکنند که در انتخاب خود دچار اشتباه شده‌اند و به خود نگویند که «چرا من این همسر را انتخاب کرده‌ام؟!» به این حقیقت توجه کنند که خدا می‌خواهد آنها را در این شرایط امتحان کند و رشد دهد. مقدرات الهی را خیلی قشنگ باید بپذیرند و نقص‌های همسر را هم جزئی از مقدرات الهی بدانند و بپذیرند

 

اثر محبت کردن مرد به زن در خانواده، بر ولایت‌مداری فرزندان

 

             اصل کلیدی در تربیت ولایت‌مداری در محیط خانواده، «محبت کردن مرد به زن» است. مرد باید نسبت به همسرش رحم و شفقت و بزرگواری داشته باشد و فرزندان این بزرگواری را ببینند. اگر پدری در خانه مهربان باشد و مخصوصاً به مادر خانه، محبت کند و فرزندان این مهربانی پدر ببینند، طعم مهربانی امام را درک می‌کنند و قدم بزرگی در ولایت‌مداریِ آنان برداشته می‌شود. مرد باید بنای بر شفقت و مهربانی نسبت به همسرش داشته باشد و خطاهای زن و حرف‌های تلخ او را ببخشد. چون ویژگی‌ای که خیلی از خانم‌ها دارند این است که با زبان خود خیلی راحت می‌توانند مرد را آزار دهند و همچنین وقتی خانم‌ها از دست مرد، ناراحت شوند، مبالغه می‌کنند و مثلاً می‌گویند: «تو هیچ کاری برای من انجام نداده‌ای» در چنین مواردی مردها نباید بحث و جدل کنند و باید بگذرند و ببخشند. (امام سجاد(ع): فإنّ لَها علَیکَ أن تَرحَمَها؛ من لایحضره الفقیه/2/621 و امام صادق(ع): قیل له: ما حَقُّ المرأةِ على زَوجِها؟ فقال: «... إن جَهِلَت غَفَرَ لَها» کافی/5/510 و امیرالمؤمنین(ع): فَدَارُوهُنَّ عَلَى کُلِّ حَالٍ؛ همان/3/554

 

           در روایت داریم؛ «مرد باید به همسرش ابراز علاقه کند و بگوید که دوستش دارد.» ساختار روحی زن و مرد با هم فرق می‌کند؛ مرد نیاز ندارد کسی به او بگوید «دوستت دارم» اما زن این نیاز را دارد. (قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ إِنِّی أُحِبُّکِ، لَا یَذْهَبُ مِنْ قَلْبِهَا أَبَداً؛ کافی/5/569)

 

             رسول خدا(ص) می‌فرمایند: «هیچ مردی به زنش خدمت نمی‌کند مگر صدیق، شهید یا کسی که خدا خیر دنیا و آخرت را به او داده است؛ یَا عَلِیُّ لَا یَخْدُمُ الْعِیَالَ إِلَّا صَدِّیقٌ‏ أَوْ شَهِیدٌ أَوْ رَجُلٌ یُرِیدُ اللَّهُ بِهِ خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَة»(مستدرک الوسائل/13/49) همچنین امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: «مرد نباید زحمتی را که زن نمی‌تواند تحمل کند، بر دوش او قرار دهد چون زن ریحانه است؛ لَا تُمَلِّکِ‏ الْمَرْأَةَ مِنَ الْأَمْرِ مَا یُجَاوِزُ نَفْسَهَا فَإِنَّ ذَلِکَ أَنْعَمُ لِحَالِهَا وَ أَرْخَى لِبَالِهَا وَ أَدْوَمُ لِجَمَالِهَا فَإِنَ‏ الْمَرْأَةَ رَیْحَانَةٌ وَ لَیْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ»کافی/5/510

 

             رسول خدا یکی از تفاوت‌‌های مؤمن و منافق را اینگونه بیان می‌دارند که «مؤمن غذایی را که خانواده‌اش دوست دارد می‌خورد ولی منافق غذایی را که خودش دوست دارد به خانواده تحمیل می‌کند؛ الْمُؤْمِنُ یَأْکُلُ بِشَهْوَةِ أَهْلِهِ وَ الْمُنَافِقُ یَأْکُلُ أَهْلُهُ بِشَهْوَتِهِ‏»کافی/4/12 

 

پدرها به فرزندانشان کمک کنند تا «حرمت پدری» حفظ شود/ اگر پدرها در خانه امامت کنند، فرزندان شیرینیِ امام را خواهند چشید 

 

             پدرها در خانواده مواظب باشند؛ مهر پدری حرمت دارد. پدرها حق بزرگی بر فرزندان خود دارند و احترامشان باید حفظ شود، ولی پدرها هم در این امر به فرزندان خود کمک کنند. رسول خدا(ص) فرمودند: «رَحِمَ‏ اللَّهُ‏ مَنْ‏ أَعَانَ‏ وَلَدَهُ‏ عَلَى بِرِّهِ وَ هُوَ أَنْ‏ یَعْفُوَ عَنْ سَیِّئَتِهِ وَ یَدْعُوَ لَهُ فِیمَا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اللَّه» (بحارالانوار/101/98)‏ خدارحمت کند کسی را که فرزندش را در نیکی کردن به خودش کمک کند (طوری رفتار کند که بچه بتواند احترام او را حفظ کند) و خطای فرزندش را ببخشد. بنا بر روایت دیگری در پاسخ به کسی که پرسید: «چگونه او را در نیکی به خود کمک کند؟» فرمودند: «یَقْبَلُ مَیْسُورَهُ وَ یَتَجَاوَزُ عَنْ مَعْسُورِهِ وَ لَا یُرْهِقُهُ وَ لَا یَخْرَقُ بِه‏»کافی/6/50 

 

            اگر پدری از روی بزرگواری، نسبت به خطاهای جوان خود تغافل کند و همۀ خطاهای او را مُچ‌گیری نکند، وقتی به آن جوان گفته شود، «امام مانند پدر است»، او خواهد گفت: «من مهربانی پدر را چشیده‌ام، اگر امام مانند پدر است، پس امام خیلی نازنین و مهربان است.» اگر پدرها در خانه امامت کنند، فرزندان شیرینیِ امام را خواهند چشید

 

             رسول خدا(ص) فرموده‌اند: «هر یک از انسان‌ها برای خودشان ریاستی دارند، مرد رئیس اهل بیت خویش است و زن رئیس خانۀ خویش است؛کُلُّ نَفَسٍ مِنْ بَنِی آدَمَ سَیِّدُ فَالرَّجُلُ سَیِّدُ أَهْلِهِ وَ الْمَرْأَةُ سَیِّدَةُ بَیْتِهَا»(نهج الفصاحه/روایت2177) ریاست کلی خانواده با مرد است اما آقایان در بسیاری از امور خانه، اجازه بدهند که خانم‌ها اظهار نظر کنند. شخصی به خانۀ امام حسین(ع) آمد، دید که ایشان در خانۀ خود پرده و پشتی گذاشته‌اند، گفت یا اباعبدالله؛ وضع خانه‌تان خیلی پُررونق شده است، پدر گرامیتان علی(ع) ساه‌تر زندگی می‌کردند؟! امام حسین(ع) فرمودند: چون همسرم این وضع را دوست داشت، من قبول کردم

مام  مانند پدری دلسوز و مهربان است/مردم دنیا کم‌کم دارند بوی پدر غریب و پشت پردۀ غیبت خود را حس می‌کنند

 

           عده‌ای از مؤمنین یمن، به محضر رسول خدا (ص) رسیدند و پرسیدند بعد از شما چه کسی سرپرست ما خواهد بود؟ حضرت فرمودند: «جانشین من الان در میان این جمع، در صف نشسته است؛ بروید و از مقابل این جمع عبور کنید، هر کدام از آنها که قلب شما به او متمایل شد، او وصی من است.»(فَتَخَلَّلُوا الصُّفُوفَ وَ تَصَفَّحُوا الْوُجُوهَ فَمَنْ أَهْوَتْ إِلَیْهِ قُلُوبُکُمْ فَإِنَّهُ هُوَ)(غیبت نعمانی/40) علی(ع) در صف نشسته بودند، مؤمنین یمنی طبق فرمایش رسول خدا از مقابل جمع عبور می‌کردند تا اینکه مقابل علی(ع) رسیدند؛ در این لحظه احساس کردند در قلبشان حرارتی پیدا شد. خواستند عبور کنند، دیدند زانوانشان یاری نمی‌کند، به علی(ع) نگاه کردند؛ قلبشان آتش گرفت. رسول خدا به آنان فرمود؛ «احساس خود را بیان کنید.» گفتند: «احساس کردیم، علی(ع) پدر ماست و ما مثل فرزندی به او علاقه‌مندیم.» (فَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ یَبْکُونَ وَ یَقُولُونَ یَا رَسُولَ اللَّهِ نَظَرْنَا إِلَى الْقَوْمِ فَلَمْ تَحِنَّ لَهُمْ قُلُوبُنَا وَ لَمَّا رَأَیْنَاهُ رَجَفَتْ قُلُوبُنَا ثُمَّ اطْمَأَنَّتْ نُفُوسُنَا وَ انْجَاشَتْ أَکْبَادُنَا وَ هَمَلَتْ أَعْیُنُنَا وَ انْثَلَجَتْ صُدُورُنَا حَتَّى کَأَنَّهُ لَنَا أَبٌ وَ نَحْنُ لَهُ بَنُون/همان منبع)‏ (و تمام این حالات و سخنان با وجود این بود که ظاهراً سن امیرالمؤمنین علی(ع) از آنها کمتر بود و آنها تا به حال علی را ندیده بودند

 

              امام و ولیِ خدا در جان انسان این‌چنین اثر می‌گذارد. امام سرچشمۀ عاطفه و محبت و مانند پدری دلسوز و مهربان است. مردم عالم بالاخره پدر خود را پیدا خواهند کرد؛ مردم دنیا کم‌کم دارند بوی پدر غریب و پشت پردۀ غیبت خود را احساس می‌کنند. مردم اگر ببینند کسی بوی پدر غریب آنها را می‌دهد، در جانشینی آن پدر، مثل پدر به او نگاه خواهند کرد. در روایت دارد، در غیبت پدر، برادر بزرگتر حکم پدر را دارد. در خانواده‌ها حرمت برادر بزرگتر را رعایت کنید تا مبادا بعداً در جامعه ولایت‌مداری ما مخدوش شود

 


 

/ 6 نظر / 7 بازدید
م. کتابی

سلام بر خواهران ولایی. در حد توان سعی در نشر مطالب زیبایتان دارم و من ا... التوفیق التماس دعا ---------------------- یاعلی

س.ا

من هستم خیلی خوب بود واقعا من که خیلی پیش اومده موقع رنجش یه چیزی گفتم که واقعیت نبوده پشیمون هم شدم وهمیشه بخشش وفراموشی همسر... مازنها مراقب زبونمون باشیم احترام بذاریم خدا کنه مردها هم اهل بخشش وفراموشی ومراقبت از قلب ما باشن .. ادامه بدید من مشتری ام مشغله نمی ذاره اصل صحبت رو گوش کنم کار شما خیلی کمکم می کنه.التماس دعا

م.کتابی

سلام، بابا رفقا نمیخواید یه خونه تکونی بکنید؟ بابا یه کمی این همدم تنهایی ما رو تحویل بگیرین، یه دو ماهی میشه که هر بار میایم چیشش خبر جدیدی برامون نداره ولی انصافا دست زحمت کشایی که این ایده رو دادن درد نکنه، من همچنان منتظر مطالب زیباتون هستم راستی لطفا یه فکری بکنین برا جمع کردن ایمیلای همه بچه ها که این طوری بتونیم بیشتر با هم در ارتباط باشیم. ممنون التماس دعا ----------------------- یا علی

فردوسی

سلام مریم جان ما که زورمون به این نویسنده های وبلاگ نمی رسه! تشویق, تهدید و نه حتی التماس هیچکدوم تاثیری ندارن شما چی پیشنهاد میکنی؟ البته بنده خداها هم حق دارن خیلی دست تنهان مثلا یکی شون یک ماهی میشه که چندتا مطلب نوشته ولی وقت نمیکنه تایپشون کنه هیچ کس هم نیست که بخواد در این مورد کمکی کنه یا اگه هست دسترسی بهشون نداره!!!

حمید عالمی

سلام. "دکتر تهرانچی کیست؟" را در وبلاگ مطالبات بخوانید http://fakeha.blogfa.com/

قراخان

سلام اميدوارم حالتون خيلي خوب باشه بابا لااقل سخن آقا رو براي امسال مي زديد يا شهادت مادر رو تسليت مي گفتيد خوب اين جا همه بسيجي ها مطلب گذاشتند من كه بسيجي نبودم ولي خوب گفتم يه سري توكانكس زده باشم .دلم براي همتون اونهايي كه ديدم و رفيقشون بودم و اونهايي كه حس رفاقت دارم ولي نديدمشون تنگ شده .ياحيدر[لبخند]