شب قدر،ما و خدا..

1.

امام باقر(علیه‌السلام) فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَشَدُّ فَرَحاً بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ أَضَلَّ رَاحِلَتَهُ 

وَزَادَهُ ‏فِی لَیْلَةٍ ظَلْمَاءَ فَوَجَدَهَا»؛ ‏

خداوند تبارک و تعالی وقتی بنده‌اش توبه می‌کند، خوشحالی‌، فرح و شادی‌اش از آن

کسی ‏که مرکب و توشه‌اش را در بیابان تاریک، تک و تنها، گم کرده و سپس آنها را

می‌یابد، خیلی ‏شدیدتر است.

 کسی که زاد و توشه‌اش را در وسط بیابان گم کرده، شب هم فرا 

رسیده و او راه ‏به هیچ جا ندارد، اگر مرکب و زاد و توشه‌اش را پیدا کند، چقدر خوشحال

می‌شود؟ خوشحالی ‏خداند، از توبه عبد، یعنی روآوردن عبد به خدا، بیشتر از آن شخص

است. «فَاللَّهُ أشَدُّ فَرَحاً بِتَوْبَةِ ‏عَبْدِهِ مِنْ ذَلِکَ الرَّجُلِ بِرَاحِلَتِهِ حِینَ وَجَدَهَا».

 

 

درس اخلاق حاج آقا مجتبی تهرانی،ماه رمضان

/ 0 نظر / 4 بازدید